Składki ZUS, jak je obniżyć i czy zawsze warto to robić?

Wysokie składki w połączeniu z proporcjonalnie niskim poziomem świadczeń, sprawiają, że większość mikroprzedsiębiorców chciałaby ich uniknąć. Dostępne możliwości obejmują preferencyjny ZUS dla nowych firm, mały ZUS + i założenie spółki. Mają jednak oprócz zalet także pewne skutki uboczne.

Artykuł stanowi część większej serii poświęconej rozliczeniom małych firm w 2024 roku. 

Jakie składki ZUS płaci przedsiębiorca?

Prowadząc działalność gospodarczą, musisz opłacać składki ZUS zarówno od siebie jako właściciela firmy, jak i od swoich pracowników. W tym artykule zajmujemy się jedynie składkami, które dotyczą wyłącznie Ciebie. Należą do nich składki społeczne, oraz składka zdrowotna.

Składki społeczne

Przedsiębiorca prowadzący działalność we własnym imieniu opłaca składki ubezpieczenia społecznego, w tym:

  • emerytalna
  • rentowa
  • wypadkowa
  • chorobowa
  • na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
  • na Fundusz Pracy

Wszystkie składki społeczne naliczane są jako % od podstawy, którą stanowi (w skali miesiąca) 60% średniego miesięcznego wynagrodzenia. Oznacza to, że wysokość składek społecznych rośnie z roku na rok wraz z średnimi wynagrodzeniami. 

Składki społeczne mogą zostać obniżone jeśli korzystasz z rozwiązań takich jak 

  • “zerowy” ZUS dla rozpoczynających działalność,
  • preferencyjny ZUS dla nowych przedsiębiorstw,
  • mały ZUS +,

Ulgi obniżają podstawę, od której liczone są składki społeczne, tym samym obniżając każdą z nich w takim samym stopniu. 

Składka zdrowotna

Składka zdrowotna jest ukrytym podatkiem dochodowym, sprawiającym, że zamiast 12%/32% PIT realnie płacisz 21%/41%. Jej wysokość zależna jest od osiąganego dochodu (przychodu przy pewnych formach opodatkowania), ale nigdy nie może być mniejsza od określonego limitu. 

Składka zdrowotna nie może być obniżona wspomnianymi wyżej ulgami. Trzeba ją płacić od pierwszego dnia działalności. W świetle aktualnych przepisów nie można jej też odliczyć od podstawy opodatkowania. Wyjątek pojawia się przy podatku liniowym i jest na tyle istotny, by wpływać na opłacalność przejścia na tę formę opodatkowania. 

Sposoby na obniżenie składek ZUS

Ustawodawca pozostawił kilka furtek, które w niektórych wypadkach pozwolą Ci płacić (przeważnie tymczasowo) niższe składki ZUS niż wynikałoby z zasad ogólnych. 

ZUS “0” dla rozpoczynających działalność

Przez pierwsze 6 miesięcy po założeniu jednoosobowej działalności gospodarczej nie musisz z jej tytułu płacić składek społecznych. Oczywiście jeśli nie były zapłacone, to też Twoje uprawnienia jako osoby ubezpieczonej są bardzo ograniczone. 

Mimo to “zerowy” ZUS pozwala znacznie ograniczyć koszty ponoszone przez początkującego przedsiębiorcę. Należy traktować go tak jakby podstawa do naliczenia składek społecznych wynosiła 0 zł. 

Niestety zupełnie nie wpływa na składkę zdrowotną. 

Preferencyjny ZUS dla młodych przedsiębiorstw

Po wykorzystaniu 6-miesięcznej wolności od składek społecznych, młode przedsiębiorstwo może przejść na tak zwany “mały” ZUS, nazwany w ustawie preferencyjnym. Pozwala on znacznie obniżyć składki społeczne (po raz kolejny zdrowotna pozostaje bez zmian). 

Korzystając z preferencyjnego ZUSu składki społeczne oblicza się na obniżonej podstawie. Zamiast 60% średniego wynagrodzenia, wykorzystuje się jedynie 30% minimalnego wynagrodzenia. 

To duża różnica i pozwala płacić ok. 3-krotnie niższe składki społeczne. 

Z ulgi mogą korzystać przedsiębiorcy działający na rynku 7-30 miesięcy (24 miesiące po zakończeniu zerowego ZUSu).

Mały ZUS +

Mały ZUS + jest ulgą istotną dla bardzo małych przedsiębiorstw, którym idzie (nieznacznie) lepiej niż w roku poprzednim. 

Pozwala wykorzystać średni miesięczny dochód z poprzedniego roku (lub 50% przychodu) w charakterze podstawy dla obliczenia składek społecznych. Żeby był opłacalny, kwota rocznego dochodu w danym roku musiała być mniejsza niż 12-krotność 60% średniego miesięcznego wynagrodzenia w roku obliczenia składki. Nawet wówczas obowiązuje kilka ograniczeń.

Przedsiębiorca

  • nie może pracować dla byłego pracodawcy, 
  • nie przekracza przychodu 120 000 rocznie,
  • nie wykorzystał tej ulgi dłużej niż 36 miesięcy w ciągu 5 lat.

Podstawa nie może być obniżona poniżej 30% minimalnego wynagrodzenia. 

Tak naprawdę lista przedsiębiorców, którzy mogą i powinni skorzystać z tej ulgi jest dość krótka. 

Opodatkowanie liniowe 19% i obniżona składka zdrowotna

Płacąc podatek liniowy 19%, zapłacisz jedynie 4,9% składki zdrowotnej zamiast 9%. Jest to jedyny powszechnie dostępny sposób na obniżenie składki zdrowotnej. W dodatku zapłaconą składkę zdrowotną można odliczyć od podstawy opodatkowania. Odliczenie ma limit (aktualnie w 2024 jest to 11 600 zł), ale i tak pozwala na pewne oszczędności podatkowe. 

Składka nie może też być niższa niż 9% minimalnego wynagrodzenia. 

Warto zauważyć, że ze względu na limit przychodów w w.w. ulgach, raczej nie uda się połączyć ich z podatkiem liniowym.

Czy zawsze warto obniżyć składki ZUS?

Realnie obniżyć można składki społeczne, zwłaszcza w przypadku przedsiębiorców, którzy dopiero rozpoczynają działalność. W większości wypadków z ulgi warto skorzystać, są jednak nieliczne wyjątki.

  • Przedsiębiorca w ciąży – Osoba, która zamierza w najbliższym czasie zajść w ciążę, musi pamiętać, że wysokość jej zasiłku uzależniona będzie od wysokości płaconej składki. Dlatego może być opłacalne płacenie pełnego ZUSu przez kilka miesięcy mimo uprawnienia do ulgi.
  • Przedsiębiorca na chorobowym – Zasiłek chorobowy przysługuje jedynie przedsiębiorcy, który opłacał składkę chorobową przez ostatnie 3 miesiące (90 dni). Jest zależny od wysokości tej składki. Nie jest to dobry powód, by płacić wyższą składkę ZUS, ale warto o nim pamiętać. 

Co nowego w ZUS w 2024 roku?

Mieliśmy nadzieję, że przynajmniej jedna składka ZUS stanie się dla przedsiębiorców dobrowolna. Nic z tego, pieniądze muszą płynąć do Skarbu Państwa. Będziemy informować o wszelkich zmianach, a zainteresowanych rozliczaniem małych firm w 2024 zapraszamy do lektury powiązanych artykułów.

Podatek dochodowy przy prowadzeniu spółki w 2024

Zakładasz spółkę z o.o. po to, by płacić niższe podatki. Tymczasem okazuje się, że płacisz je podwójnie. Nie tak miało być? To zapraszam do czytania. Sprawdźmy jaki podatek dochodowy musisz zapłacić prowadząc spółkę i jakie masz opcje, by uniknąć płacenia zbyt dużo. 

Artykuł jest częścią większej serii poświęconej rozliczania działalności gospodarczej w 2024. 

Dotyczy spółek z ograniczoną odpowiedzialnością z sektora MSP.

Czym jest spółka z o.o. z punktu widzenia prawa podatkowego?

Z podatkowego punktu widzenia spółka kapitałowa jest podmiotem całkowicie odrębnym od swoich właścicieli. Płaci własne podatki i korzysta z własnych odliczeń. Nie może korzystać z majątku właściciela/udziałowca bez podpisania odpowiedniej umowy, ani też przekazać mu żadnych składników majątku spółki. Dotyczy to nawet drobnych rzeczy typu stary telefon komórkowy. 

Majątek spółki, oraz jej zobowiązania, w tym podatkowe są odrębne od właściciela. 

Jednocześnie zarówno właściciel, udziałowcy, jak członkowie zarządu spółki są powiązani ze spółką dla potrzeb przepisów zapobiegającym przestępstwom podatkowym.

Mimo, że spółka z o.o. pojawiła się jako forma prawna ułatwiająca obrót profesjonalny i usuwająca osobistą odpowiedzialność za finanse firmy, to przepisy podatkowe rządzą się własnymi prawami. 

Zasady podstawowe – jaki podatek dochodowy płaci spółka?

Według podstawowych zasad opodatkowania spółek kapitałowych, spółka

  • Płaci podatek CIT, którego stawka wynosi 19%,
  • Nie może rozliczać się ryczałtowo,
  • Nie korzysta z kwoty wolnej od podatku,
  • Nie korzysta z ulg i zwolnień właściwych dla PIT,
  • Może zaliczyć w koszty użytkowanie tylko aut w 100% służbowych, 
  • Może wypłacić właścicielom dywidendę, po raz kolejny opodatkowaną 19%, 
  • Prowadzi pełną księgowość bez względu na dochody.

Przedstawione powyżej wyliczenie, nawet potraktowane intuicyjnie, nie wydaje się zbyt atrakcyjne. Na szczęście istnieją dedykowane rozwiązania podatkowe dla spółek, które znacznie poprawiają sytuację. Spróbujmy je pokrótce wymienić.

CIT 9% dla małych spółek z o.o.

Mimo, że podatek CIT nazywany jest podatkiem liniowym, faktycznie jest to jednak podatek progresywny. Tyle, że limit wejścia na wyższą stawkę podatku zależny jest od przychodu, a nie dochodu. 

Spółki spełniające warunki uznania za małych podatników, czyli takie, których roczny przychód mieści się w granicach 2 milionów euro, mogą płacić preferencyjny CIT. 

Stawka obniżona CIT wynosi 9% od dochodu. 

Wyjątkowo mogą z tej zniżki skorzystać też firmy, które dopiero powstały (ale nie w wyniku restrukturyzacji). 

CIT Estoński gdy inwestujesz w spółkę z o.o.

Polska wersja bardzo lubianego w Europie CIT Estońskiego jest silnie okrojona, obwarowana zakazami, ale w wielu wypadkach i tak warta rozważenia. 

Spółka z o.o., która przejdzie na CIT Estoński może nie płacić podatku dochodowego (CIT) tak długo jak długo nie przekazuje pieniędzy swoim właścicielom, czyli nie wyprowadza ich ze spółki. W Polsce z CITu (pseudo)Estońskiego mogą skorzystać spółki:

  • Mające mniej niż 50% przychodów ze źródeł pasywnych,
  • O strukturze właścicielskiej (żadnych osób prawnych wśród właścicieli),
  • Zatrudniajace na umowę o pracę conajmniej 3 nie-udziałowców,
  • Mające przychody do 100 000 000 zł rocznie, 
  • Działające poza strefami ekonomicznymi,
  • Nie korzystające z ulg typu IP BOX, ulga na badania i rozwój,
  • Gotowe przejść na ten system od razu na 4 lata,
  • Nie korzystające z ulg typu ulga na złe długi.

IP BOX gdy rozwijasz technologię

Popularna ulga podatkowa, którą mogą wykorzystać spółki z o.o. inwestujące w rozwój technologiczny. Działa optymalnie w przypadku branży IT, która łatwo może udowodnić wytwarzanie nowej wartości intelektualnej. Wykorzystują ją także spółki produkcyjno-badawcze i usługowo-badawcze. 

IP BOX pozwala obniżyć stawkę podatku CIT do 5%, ale tylko od przychodów ze źródeł opartych na wytworzonej przez spółkę własności intelektualnej. 

Spółka z o.o. może być sposobem na wydzielenie z działalności jej fragmentu odpowiedzialnego za działania podlegające IP BOX.

Spółka z o.o. + JDG dla odważnych

Połączenie jednoosobowej działalności gospodarczej i jednoosobowej spółki z o.o. to zaawansowane rozwiązanie, które jest troszeczkę przereklamowane, choć może angielskie słowo “overhyped” byłoby tu bardziej na miejscu. 

Jedyne co można zagwarantować prowadząc na raz obie formy działalności, to kontrolę skarbową. Przecież wiadomo, że stosujesz to połączenie, by ominąć jakieś przepisy. 

Czasami faktycznie się to udaje i jest w 100% legalne. 

Połączenie spółki i JDG pozwala w niektórych wypadkach uniknąć podwójnego opodatkowania, lub wejścia w wyższy próg przychodów. 

Jest to temat warty wspomnienia, ale zbyt szeroki, by zagłębić się w niego w tym artykule. 

Zanim założysz spółkę z o.o.

Powyższe rozwiązania pozwalają znacząco obniżyć podatki dochodowe płacone przez spółki. Prawdopodobnie możesz skorzystać przynajmniej z jednego z nich. Każda działalność ma jednak indywidualny charakter, podobnie jak unikalna jest też Twoja sytuacja. Dlatego przed założeniem spółki z o.o. zaplanuj w jaki sposób będziesz płacić od niej podatki w roku 2024. Jeśli uznasz, że sprawa jest skomplikowana – zapraszam do mnie po poradę. 

Polecam też cykl artykułów powiązanych z rozliczeniami firm w 2024. 

Powyższy artykuł będzie aktualizowany w miarę wchodzenia w życie kolejnych przepisów, które mogą zmienić realia małych spółek z o.o. w 2024 roku. 

Czy przejść na VAT w 2024? Kiedy warto z niego zrezygnować?

Ze zwolnienia podmiotowego z VAT mogą korzystać przedsiębiorcy osiągający przychody nie większe niż 200 000 zł rocznie. Daje to wybór wielu samodzielnym specjalistom, a także małym przedsiębiorstwom usługowym i handlowym. Czasami opłaca się jednak być płatnikiem VAT nawet poniżej tego limitu. Prześledźmy wspólnie kilka przykładów, by odpowiedzieć na pytanie “VAT czy nie-VAT?”. 

Artykuł jest częścią większego cyklu dotyczącego rozliczeń podatkowych małych firm w 2024.

Pani płaci, pan płaci, wszyscy płacą, czyli jak działa VAT? 

Podatnikiem podatku VAT (ang. Value Added Tax – Podatek od Wartości Dodanej) jest każda osoba fizyczna lub prawna, która kupuje cokolwiek obciążonego tym podatkiem. Tankujesz samochód – płacisz VAT, płacisz za piwo w restauracji – też płacisz, korzystasz z serwisów streamingowych – znów płacisz. 

Natomiast płatnikami VAT są jedynie podmioty gospodarcze osiągające przychody, a więc przede wszystkim firmy, ale też organizacje, osoby prawne i jednostki samorządu terytorialnego. 

Płatnik VAT ma obowiązek doliczyć do cen swoich produktów i usług podatek VAT, odebrać go wraz z wynagrodzeniem za towar/usługę i przekazać do Skarbu Państwa. Z tego powodu jego produkty i usługi są droższe (dla konsumentów) niż byłyby bez podatku. 

Jednocześnie płatnik VAT ma prawo odliczyć od oddawanego państwu podatku koszty jakie sam poniósł w związku z VAT jako jego podatnik. 

Oznacza to, że jeśli płatnik kupił produkt ze stawką 23% VAT i tak samo go odsprzedał, to realnie zapłaci podatek jedynie od różnicy pomiędzy ceną zakupu, a ceną sprzedaży. 

Przykład: Handlarz kupuje akcesoria za 400 zł + VAT czyli 492 zł (92 zł VAT). Sprzedaje je za 500 zł + VAT czyli 615 zł (115 zł VAT). Do urzędu płaci 115 – 92 = 23 zł podatku. Resztę już zapłacił kupując produkt obciążony stawką VAT. 

Firma będąca płatnikiem VATu może więc go nie płacić, jeśli wyrówna koszty i wpływy związane z tym podatkiem. Ma nawet szanse na zwroty z urzędu (i prawie pewne kontrole skarbowe przy okazji) jeśli zapłaciła więcej VATu swoim dostawcom niż dostała go od klientów. 

Balans pomiędzy cenami dla konsumentów, a możliwością odliczania VAT jest niezwykle istotny dla małych przedsiębiorstw. 

Zawsze na VAT, czyli kto nie może zrezygnować?

Zgodnie z przepisami bycie VAT-owcem jest rozwiązaniem standardowym dla przedsiębiorców. Można z VATu zrezygnować (nawet po prostu się do niego nie zgłaszając po założeniu działaności), ale tylko w niektórych sytuacjach. 

Nie mogą tego zrobić przedsiębiorcy, którzy:

  • Przekraczają 200 000 zł przychodów rocznie – Warto pamiętać, że limit jest proporcjonalny. Jeśli ktoś dopiero zaczął/odwiesił działalność i w tym roku będzie działał jedynie przez 6 miesięcy, to limit w jego wypadku wynosi 100 000 zł. 
  • Świadczą usługi prawnicze – Adwokaci, doradcy podatkowi, radcowie i notariusze zawsze muszą być płatnikami VAT. Większość kancelarii prawdopodobnie i tak przekracza limit kwotowy, ale nawet początkujący prawnik musi wystawiać FV ze stawką 23%. 
  • Handlują częściami samochodowymi – Sprzedaż części do pojazdów mechanicznych zawsze jest obciążona VAT i dotyczy to nie tylko aut, ale też np. motocykli czy traktorów. 
  • Sprzedają komputery – Definicja jest tu bardzo szeroka, może obejmować też np. smartfony. W praktyce jednak handel elektroniką i tak bardzo szybko wychodzi ponad limit kwotowy. 
  • Zajmują się konsultingiem, windykacją, sprzedażą towarów wrażliwych, energii elektrycznej, wyrobów tytoniowych itp. – Istnieje długa i niezbyt intuicyjna lista działalności, które muszą przejść na VAT, ale dla osób podejmujących się tego, jest to naprawde najmniej istotne wyzwanie podatkowo-księgowe. 

Oprócz tego obowiązek przejścia na VAT dotyczy też firm mających siedzibę poza terytorium Polski.

Niskie koszty, niskie i ceny, a konsument zadowolony, czyli kiedy VAT się nie opłaca?

Oczywiście możliwość rezygnacji z bycia płatnikiem/podatnikiem czynnym VAT przysługuje tylko stosunkowo małym firmom, ale spośród nich szczególnie opłaca się to prowadzącym JDG, którzy: 

  • mają niskie koszty prowadzenia działalności,
  • ponoszą koszty nie obciążone VAT, lub obciążone stawkami obniżonymi,
  • ich profil działalności wymagałby obciążenia sprzedaży stawką 23%,
  • świadczą usługi głównie B2C.

Przykład 1: Pani Zofia jest animatorką zabaw dla dzieci, a głównymi odbiorcami są osoby prywatne, które potrzebują jej podczas przyjęć, uroczystości rodzinnych i wyjazdów. Pani Zofia czasem przygotowuje jakieś rekwizyty dla dzieci, ale głównie polega na rękodziele kupowanym od znajomych bez VAT. 

Póki nie przekroczy limitu kwotowego nie opłaca jej się przejść na VAT, ponieważ musiałaby doliczyć 23% (działalność rozrywkowa) do ceny swoich usług. 

Przykład 2: Pan Waldemar sprowadza z Gruzji ręcznie robione kosze. Kupuje je od lokalnych rzemieślników i korzystnie sprzedaje osobom fizycznym w Polsce. Jego głównym kosztem obciążonym VAT jest transport, ale nie zabiera on istotnej części przychodów. 

Poniewaz stawka VAT jaką musiałby zastosować po przejściu na VAT wynosi jedynie 8%, to decyzja o przejściu na VAT lub rezygnacji z niego nie wpływa aż tak bardzo na jego działalność. 

Przykład 3: Pani Ula jest programistką, zamiast jednak pracować w korporacji, tworzy niewielkie szyte na miarę programy dla osób starszych, które ułatwiają im obsługę urządzeń elektronicznych i posługiwanie się internetem. Prawie nie ma kosztów, pracuje dla osób fizycznych, a gdyby przeszła na VAT musiałaby doliczyć 23%. 

Pani Uli opłaca się pozostać zwolnioną z VAT do czasu przekroczenia limitu 200 000 zł przychodów rocznie. 

Klient profesjonalny, VATowane koszty, czyli kiedy opłaca się przejść na VAT?

Vatowcami powinny zostać niektórzy przedsiębiorcy nie przekraczając limitu 200 000 zł przychodów rocznie. Opłaci się to zwłaszcza tym którzy:

  • Świadczą usługi/sprzedają przedsiębiorstwom na VAT,
  • Mają koszty z VAT-em 23%,
  • Mogą sprzedawać swoje usługi z VAT-em obniżonym.

Przykład 4: Pan Tadeusz jest konserwatorem klimatyzacji. Jego głównym kosztami są paliwo, usługi reklamowe i zakup części klimatyzatorów. Pracuje głównie dla dużych firm. 

Nawet jeśli nie przekracza limitu 200 000 zł powinien przejść na VAT – jego klientom to nie przeszkadza, a on sam będzie mógł dzięki temu odliczyć VAT z kosztów. 

Przykład 5: Pani Sylwia jest front-end deweloperką. Ma własną działalność gospodarczą, ale realnie pracuje dla firmy tworzącej oprogramowanie księgowe. Wydaje sporo własnych pieniędzy na szkolenia i udział w eventach. 

Zdecydowanie opłaca jej się być VAT-owcem. Firma, dla której pracuje, zapłaci ten podatek, a Pani Sylwia odzyska jego część dzięki kosztom szkoleń. 

Przykład 6: Pan Roman jest barberem pracującym niemal wyłącznie dla studia reklamowego. Przygotowuje aktorów i statystów, korzystając z własnych materiałów takich jak farby do włósów, oraz narzędzia za które też sam płaci. 

Pan Roman może bezpiecznie przejść na VAT. Rozliczy dzięki temu VAT z kosztów, a jego stawka wyjściowa VAT jest dość niska i nie powinna wpływać na jego konkurencyjność dla studia filmowego czy okazjonalnych klientów. 

Ale ja nie chcę, czyli co się dzieje gdy wchodzisz na VAt z powodu przekroczenia limitu?

Podatnik, który w trakcie roku podatkowego przekroczy limit 200 000 zł lub rozszerzy działalność na branże przymusowo objęte VAT-em, natychmiast musi przejść na VAT. Oznacza to dosłownie konieczność wystawienia FV z VATem przy pierwszej kwocie ponad limit. 

Należałoby też poprzedniego dnia dokonać rejestracji jako czynny podatnik/płatnik VAT. Wymaga to stałej czujności ze strony księgowej lub osoby zajmującej się księgowością JDG.

Jeśli podatnik przekroczy limit może ponieść karę za brak zgłoszenia do rejestru, a ponadto zapłaci VAT od faktur wystawionych bez VATu.

Przykład 6 (przekroczenie limitu): Pani Patrycja zaczęła rok podatkowy bez VATu. Dnia 22 października osiągnęła limit 200 000 zł przychodów, ale nie zauważyła tego. 6 listopada wystawiła FV na 10 000 zł, a klient ją zapłacił. Oznacza to, że przekroczyła termin zgłoszenia do VATu, który był 5 listopada (zawsze dzień przed). W dodatku zamiast zarobić 10 000 zł netto (bo policzyła VAT 0%), zarobi jedynie 8130 zł 08 gr i zapłaci 23% VAT – 1869 zł 92 gr.

Jeśli zdarzy się Państwu taka sytuacja polecam pilny kontakt z doradcą podatkowym. Gdyby w.w. pani Patrycja działała prawidłowo byłoby tak:

Przykład 7 (prawidłowe działanie):  Pani Patrycja zaczęła rok podatkowy bez VATu. Dnia 22 października osiągnęła limit 200 000 zł przychodów. Wiedząc, że następna FV wyjdzie poza limit, natychmiast zgłosiła się jako płatnik VAT. Następne FV wystawiała już ze stawką 23%. 

VAT czy nie VAT, oto jest pytanie

Bazowo prowadząc JDG i nie przekraczając limitu jest się zwolnionym z VATu. Po przekroczeniu limitu liczonego proporcjonalnie do części roku podczas której prowadziło się działalność trzeba natychmiast przejść na VAT. To są elementy graniczne podatkowej układanki. Pomiędzy nimi jest wybór czy zaoferować niższe ceny konsumentom, czy być w stanie rozliczyć VAT płacony wraz z fakturami od dostawców. Powyższe przykłady mogą Państwu pomóc w dokonaniu opłacalnego wyboru. 

Jeśli jednak podatek VAT wciąż wydaje się Państwu zbyt skomplikowany, mają Państwo całkowitą rację – taki właśnie jest. Moim zadaniem jest wyjaśnić go Państwu. Zapraszam po poradę.

Polecam też cykl artykułów powiązanych, które dotyczą rozliczania działalności gospodarczej w 2024.

Jak wybrać formę opodatkowania na 2024 rok?

Wraz z rozpoczęciem 2024 roku dla większości przedsiębiorców zacznie się kolejny rok podatkowy. Warto zadbać o to, by był on udany także pod względem finansowym. Dlatego podpowiadam jak wybrać formę opodatkowania dla JDG na 2024.

Artykuł jest częścią większej serii artykułów dotyczących rozliczania działalności gospodarczej w 2024 roku.

Formy opodatkowania jednoosobowej działalności gospodarczej 

Podatek dochodowy trzeba zapłacić, ale możliwie jak najmniejszy. Jednym ze sposobów na to, jest wybór właściwej formy opodatkowania. 

Można ją (poza wyjątkami) zmienić raz na rok. Są na to 3 sposoby:

  • wysyłając podpisane oświadczenie o zmianie formy opodatkowania do właściwego Urzędu Skarbowego, 
  • wypełniając wyżej wspomniane oświadczenie w siedzibie urzędu, 
  • dokonując aktualizacji w CEiDG. 

Polecam tę ostatnią opcję, zwłaszcza, że można zrobić to online po zalogowaniu się na platformie. 

Zmiany można dokonać do 20 lutego lub do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnęło się pierwszy w danym roku przychód.. 

Przedsiębiorca prowadzący małą firmę ma do wyboru:

  • Rozliczenie PIT na podstawie skali podatkowej
  • Liniowy podatek dochodowy
  • Ryczałtowe rozliczenie PIT
  • Kartę podatkowa (tylko jeśli już na niej jest) 

Rozliczenie podatku dochodowego na zasadach ogólnych – skala podatkowa

Skala podatkowa traktowana jest jako zasady ogólne rozliczania podatku dochodowego. Jeśli nie wybierzesz innej formy opodatkowania, to automatycznie rozliczasz się w ten sposób. Oznacza to, że: 

  • Możesz odliczyć koszty prowadzenia działalności gospodarczej,
  • Masz prawo korzystać z ulg podatkowych dla osób fizycznych,
  • Płacisz 12% od dochodu do 120 000 zł i 32% od nadwyżki ponad 120 000 zł,
  • Podatek obniżasz dzięki kwocie wolnej od podatku o maksymalnie 3600 zł rocznie
  • Składasz PIT 36 do 30 kwietnia roku następującego po rozliczanym.
  • Możesz rozliczać się wspólnie z małżonkiem.

Jest to rozwiązanie optymalne dla firm mających wysokie wydatki i w związku z tym osiągających stosunkowo niski dochód. 

Podatek liniowy – 19% od dochodu

Opcjonalnie można wybrać opodatkowanie podatkiem liniowym kojarzonym w Polsce przede wszystkim z dużymi i bardzo dochodowymi firmami. W praktyce każde przedsiębiorstwo może wybrać tę formę opodatkowania, tylko nie zawsze się to opłaca. Jeśli wybierzesz podatek liniowy:

  • Możesz odliczyć koszty prowadzenia działalności gospodarczej,
  • Masz bardzo ograniczone prawo do stosowania ulg podatkowych.
  • Płacisz 19% od całości dochodu.
  • Nie możesz wykorzystać kwoty wolnej od podatku.
  • Składasz PIT 36L do 30 kwietnia roku następującego po rozliczanym.
  • Nie możesz rozliczać się wspólnie z małżonkiem.

Jest to rozwiązanie dla firm osiągających dochody powyżej 120 000 rocznie.

Ryczałt ewidencjonowany – uproszczona forma rozliczenia PIT

Większość małych przedsiębiorstw (przychody roczne do 2 milionów euro) prowadzonych w formie jednoosobowej działalności gospodarczej może wykorzystać ryczałt ewidencjonowany. Jeśli się na to zdecydujesz, to:

  • Nie możesz odliczyć kosztów prowadzenia działalności gospodarczej,
  • Masz bardzo ograniczone prawo do stosowania ulg podatkowych (tylko składki ZUS),
  • Płacisz podatek zależny od przychodu, nie od dochodu. Stawki wynoszą od 2% do 17%.
  • Nie możesz wykorzystać kwoty wolnej od podatku.
  • Składasz PIT 28 do 30 kwietnia roku następującego po rozliczanym.
  • Nie możesz rozliczać się wspólnie z małżonkiem.

Jest to bardzo dobre rozwiązanie dla mikroprzedsiębiorstw, które mają niskie wydatki i są w stanie korzystać z atrakcyjnych stawek podatku. 

Karta podatkowa – rozwiązanie, którego nie możesz wybrać

Karta podatkowa funkcjonuje jako forma opodatkowania dla małych przedsiębiorstw. Kwota podatku nie jest tu uzależniona od osiąganych dochodów czy choćby przychodów, ale od rodzaju prowadzonej działalności. Do niedawna mogły z niej skorzystać zawody takie jak fryzjer, ale od dwóch lat niemożliwe jest przejście na kartę podatkową. Można jedynie kontynuować ten sposób opodatkowania jeśli wybrało się go wcześniej. 

Ponieważ ta forma opodatkowania jest bardzo uproszczona i w niektórych wypadkach także korzystna, to polecam solidnie przemyśleć decyzję o odejściu od niej. Powrót nie będzie już możliwy. 

Która forma opodatkowania opłaca się najbardziej?

Gdyby zawsze opłacała się jedna z form opodatkowania, pozostałe byłyby niepotrzebne. Czynniki które musisz wziąć pod uwagę obliczając opłacalność 3 podstawowych form, które możesz wybrać to:

  • Wysokość osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów i ostatecznych dochodów,
  • Stabilność wszystkich wyżej wymienionych,
  • Chęć rozliczania się wspólnie z małżonkiem,
  • Potencjał korzystania z ulg podatkowych,

Nie znając dokładnie sytuacji trudno mi określić jaka forma będzie najlepsza dla Ciebie, mogę jedynie podać kilka typowych przykładów.

Przykład 1: Pan Arek jest samodzielnym programistą. Zarabia dobrze, ale wydatki na prowadzenie działalności ma bardzo niskie. Nie rozlicza się z małżonką, ani nie ma dzieci. Prawdopodobnie powinien przejść na ryczałt ewidencjonowany. 

Przykład 2: Pani Beata prowadzi hurtownię, którą w tym roku zamierza rozbudować co prawdopodobnie pochłonie większość dochodów. Jej przychody zostaną więc zrównoważone przez koszty prowadzenia działalności. Bardzo możliwe, że powinna pozostać na skali podatkowej.

Przykład 3: Pan Cyprian prowadzi firmę doradczą o ugruntowanej pozycji i zatrudnia kilkanaście osób. Jego dochody przekraczają 200 000 w skali roku. Nie rozlicza się z małżonką. Raczej powinien przejść na podatek liniowy. 

Wybór optymalnej formy opodatkowania dla Ciebie

Jeśli potrzebujesz pomocy z wyborem formy opodatkowania na 2024, zapraszam do siebie po poradę. 

Znajdziesz też na mojej stronie artykuły powiązane, które pomogą Ci dokonać kolejnych wyborów podatkowych. 

Spółka czy jednoosobowa działalność gospodarcza w 2024? 6 różnic, o których warto wiedzieć.

Jednoosobowa działalność gospodarcza i spółka z o.o. to dwie najbardziej popularne formy prowadzenia działalności. Wielu przedsiębiorców ma możliwość wyboru pomiędzy nimi podczas zakładania firmy. Sprawa jest jednak bardziej skomplikowana niż mogłoby się wydawać i nie chodzi w niej tylko o podatki. Postaram się ją przybliżyć w 6 punktach. 

Artykuł jest częścią większej serii, która przybliży Państwu możliwości podatkowe na rok 2024.

1 Kto wie ile zarabiam? – Transparentność spółki i prywatność JDG

Jeśli ktoś prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, legalne sprawdzenie jego finansów jest bardzo trudne. Natomiast spółki z o.o. regularnie wysyłają sprawozdania do Krajowego Rejestru Sądowego. Można po prostu wejść na stronę KRS i podejrzeć podstawowe informacje o spółce z poprzedniego roku podatkowego: jakie firma miała dochody, wydatki, ilu pracowników i kto nią zarządzał. 

Spółka z o.o.

  • Budzi większe zaufanie przy profesjonalnej współpracy B2B. 

JDG

  • Zapewnia większy poziom prywatności danych finansowych. 

2 Kto spłaca długi? – Odpowiedzialność całym majątkiem w JDG i ograniczona w spółce z o.o.

Za zobowiązania jednoosobowej działalności gospodarczej właściciel odpowiada zawsze i całym swoim majątkiem. W praktyce jego prywatny i firmowy majątek są połączone. Za zobowiązania odpowiada także współmałżonek właściciela JDG jeśli małżonkowie mają wspólnotę majątkową. 

W spółce z o.o. zarząd do pewnego stopnia odpowiada za zobowiązania spółki, ale jednak ma ona odrębny majątek, jest samodzielnym podmiotem prawnym i chroni właściciela przed niezawinioną stratą, która przerosłaby wartość aktywów. 

Spółka z o.o.

  • Odpowiedzialność finansowa za zobowiązania jest znacznie ograniczona. 

3 Pełna księgowość czy KPiR? – Różnice w obowiązkach księgowych

Jednoosobową działalność gospodarczą można prowadzić na uproszczonych zasadach księgowych jeśli nie przekracza się limitu 2 milionów euro przychodów rocznie. Natomiast spółka z o.o. wymaga prowadzenia ksiąg handlowych (pełnej księgowości) bez względu na osiągane przychody. Oznacza to dodatkowe koszty i obowiązki informacyjne po stronie przedsiębiorcy. Księgowość JGD można (chociaż nie polecam) prowadzić samodzielnie, ale sprawy spółki muszą zostać powierzone profesjonalnym księgowym.

JDG

  • Uproszczona księgowość, potencjalna możliwość prowadzenia ksiąg samodzielnie,

4 Kto płaci większe podatki? – Podwójne opodatkowanie, ulgi podatkowe, stawki PIT/CIT.

Temat jest zbyt szeroki, by go tu omówić, ale warto wiedzieć, że spółki i osoby fizyczne opodatkowane są na różnych zasadach. Prowadząc firmę w formie JDG można korzystać z ulg podatkowych, ryczałtu ewidencjonowanego, a także rozliczać się wspólnie z małżonkiem lub dzieckiem. Spółki mają z kolei dedykowane rozwiązania takie jak np. CIT Estoński. 

Spółki

  • Dedykowane rozwiązania podatkowe, niskie podatki pod warunkiem, że nie wyprowadza się dochodów ze spółki,

JDG

  • Ulgi podatkowe, możliwość skorzystania z niskiej stawki ryczałtu, łatwość wykorzystania dochodów na cele prywatne,

5 Co jest firmy, a co moje? – Wnoszenie swojego majątku do firmy i odbieranie go

W jednoosobowej działalności gospodarczej bardzo łatwo jest wnieść lub wyprowadzić z firmy składnik majątku. Może to dotyczyć np. samochodu, sprzętu elektronicznego, a nawet nieruchomości czy prawa rzeczowego. Wprowadzenie prywatnego majątku do spółki oznacza konieczność podpisania umowy (czasami między jedynym właścicielem, a jego spółką), a wyprowadzenie majątku spółki w ręce właściciela jest już traktowane jako dochód po jego stronie i wymaga rozliczenia z urzędem skarbowym.

JDG

  • Przekazywanie składników majątku między firmą, a jej właścicielem, jest bardzo ułatwione,

Spółka

  • Umowy między właścicielem, a spółką, mogą być opłacalne ze względów podatkowych,

6 Jak szybko mogę zakończyć działalność? – Procedury w spółkach i prosta decyzja w JDG

Oczywiście zamykając działalność gospodarczą zawsze trzeba uporządkować jej sprawy finansowe i podatkowe, ale w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej przynajmniej formalności są bardzo uproszczone. 

Spółka z o.o. musi zostać postawiona w stan likwidacji, trzeba to ogłosić w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, a na koniec napisać sprawozdanie dla potrzeb urzędu. Nic strasznego, ale nie uda się zamknąć spółki z dnia na dzień.

JDG

  • Znacznie łatwiej zamknąć działalność.

JDG czy spółka z o.o. – co wybrać?

Decyzja zawsze jest indywidualna. Spółki z o.o. są optymalnym rozwiązaniem dla przedsiębiorców biorących na siebie dużą odpowiedzialność i podejmujących się projektów, które mogą ich “przerosnąć” czyli po prostu są ryzykowne. Dobrym przykładem są firmy budowlane, transport międzynarodowy, organizacja imprez masowych. 

Jednoosobowa działalność gospodarcza sprawdza się dużo lepiej gdy przedsiębiorca chce inwestować dochody w majątek prywatny – np. buduje dom dla rodziny, pomaga krewnym, planuje zakup jachtu. 

Połączenie obu form działalności może być okazjonalnie opłacalne, wymaga jednak stałego wsparcia doradcy podatkowego i wysoko wykwalifikowanego księgowego. 

Jeśli zastanawiają się Państwo, która z form prowadzenia działalności będzie optymalna, zapraszam po poradę. 

Polecam też serię powiązanych artykułów dotyczących opodatkowania osób fizycznych, spółek i relacji pomiędzy firmą, a właścicielem. 

Jak rozliczać działalność gospodarczą w 2024?

W związku z wieloma pytaniami o to jak przygotować firmę na 2024, przedstawiam najbardziej popularne rozwiązania podatkowe i wybory jakich można dokonać prowadząc firmę z sektora MSP.

Zapraszam do lektury tematów, które są dla Państwa interesujące. Kolejno pojawią się na stronie:

Spółka czy jednoosobowa działalność gospodarcza w 2024?

6 kwestii, które warto przemyśleć przed dokonaniem wyboru (i tylko jedną z nich jest podatek dochodowy)

Jak wybrać formę opodatkowania na 2024 rok?

4 rozwiązania dla działalności jednosobowych i wyjaśnienie dlaczego nie zawsze możesz z nich skorzystać.

Czy przejść na VAT w 2024? Kiedy warto z niego zrezygnować?

Przykłady w różnych branżach: handlu, IT, działalności transgranicznej.

Podatek dochodowy przy prowadzeniu spółki w 2024

Rozliczamy spółkę z o.o. oraz osoby, które jednocześnie prowadzą JDG i spółkę.

Mały ZUS+ i czy zawsze warto z niego skorzystać?

Wyjaśniam jak skorzystać z niższych składek i kiedy tego jednak nie robić.

Jak rozliczyć darowiznę ?

Darowizny są interesujące dla Urzędu Skarbowego. Trzeba je zgłaszać, a w części przypadków też płacić od nich podatek. W dalszej części wyjaśniam jak rozliczyć darowiznę w 2023 z fiskusem i prawidłowo zgłosić ją w urzędzie.

Czym jest darowizna?

Darowizna jest nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem, w którym darczyńca przekazuje wartość materialną (rzecz, gotówkę, nieruchomość, prawa majątkowe) obdarowanemu, nie żądając za to nic w zamian. 

Najczęściej wykorzystuje się darowiznę do:

  • Przekazania majątku w rodzinie/ wśród przyjaciół,
  • Wsparcia organizacji charytatywnej lub kościoła, 
  • Pozbycia się firmowego wyposażenia (zwłaszcza elektroniki).

Raz wykonana darowizna nie może być cofnięta przez darczyńcę, a anulować może ją jedynie sąd z tytułu:

  • Rażącej niewdzięczności obdarowanego – np. jeśli po otrzymaniu darowizny popełni on przestępstwo przeciwko darczyńcy,
  • Działania na szkodę wierzyciela – tak zwane “przepisanie majątku na żonę” przez dłużnika zostanie szybko anulowane,
  • Innego naruszenia prawa – np. przekazanie nie swojego majątku, dóbr kultury, przedmiotów nielegalnych itp. 

Umowa darowizny może być:

  • Dorozumiana, ustna – darczyńca dobrowolnie przekazuje, a obdarowany przyjmuje (czyli nie odrzuca) drobną kwotę w gotówce czy przedmiot. Jest dozwolona przy każdej darowiźnie pieniężnej czy rzeczowej, ale i tak trzeba ją zgłosić.
  • Pisemna – pozwala przekazać ruchomości, papiery wartościowe czy gotówkę. Jest wskazana przy większych kwotach i papierach wartościowych.
  • W formie aktu notarialnego – przekazanie nieruchomości, własności przedsiębiorstwa i niektórych praw majątkowych może nastąpić jedynie w formie aktu notarialnego. Bez niego darowizna będzie nieważna. 

Jeśli planujesz darowiznę od kilku tysięcy zł w górę, polecam przygotować ją w formie pisemnej.

W jaki sposób zgłosić darowiznę?

Darowiznę powinien zgłosić do Urzędu Skarbowego obdarowany. Darczyńca nie ma takiego obowiązku, może jednak być to dla niego opłacalne jeśli przekazał darowiznę na cele charytatywne i kultu religijnego. W takiej sytuacji może odliczyć ją od podatku PIT/CIT.

W jakiej sytuacji trzeba zgłosić darowiznę

Darowiznę należy zgłosić zawsze gdy przekracza ona tak zwaną kwotę wolną. Jest ona zależna od stopnia pokrewieństwa. Dla osób niespokrewnionych jest to aktualnie 5733 zł, dla II grupy podatkowej 27 090 zł, a dla I grupy podatkowej (bliska rodzina) 36 120 zł.

Jak zgłosić darowiznę?

Darowiznę zgłasza się na specjalnym druku SD-3. Darowiznę od osoby z zerowej grupy podatkowej, która jest zwolniona od podatku zgłasza się na druku SD-Z2 Można pobrać je ze stron urzędów, a w wersji papierowej jest dostępny w urzędach skarbowych. Obdarowany zgłasza darowiznę w swoim urzędzie skarbowym.

Do kiedy można zgłosić darowiznę?

Na zgłoszenie darowizny obdarowany ma 1 miesiąca od dnia kiedy darowiznę otrzymał. Jeśli brak umowy pisemnej, która określiłaby datę, to od dnia, w którym obdarowany faktycznie otrzymała daną rzecz lub sumę pieniędzy. 6 miesięcy mają osoby zaliczone do zerowej grupy podatkowej, jeśli chcą uniknąć zapłacenia podatku.

Kto nie musi zgłaszać darowizny?

Nie trzeba zgłaszać darowizny jeśli nie przekroczyła ona ustawowego limitu (patrz niżej. Dla potrzeb obliczania limitu sumuje się darowizny od tego samego darczyńcy z 5 ostatnich lat. 

Nie ma też potrzeby zgłaszania kwot przekazywanych w ramach prowadzenia gospodarstwa domowego. Np. rodzice dają pieniądze na zakupy dziecku, które  z nimi mieszka, małżonkowie przelewają sobie kwoty na pokrycie rachunków itp.

Jaki podatek płaci się od darowizny?

Darowizny obciążone są podatkiem od spadków i darowizn. Nie wlicza się ich do dochodów, więc nie występuje w ich wypadku PIT, CIT ani VAT. Niestety sam podatek od darowizn jest progresywny i przy większych kwotach najwyższa stawka wynosi 20%.

Kto płaci podatek od darowizny?

Podatek od darowizny zawsze płaci obdarowany, czyli osoba, która otrzymała darowiznę. Dotyczy to aktualnie także osób, które zebrały pieniądze podczas zbiórki internetowej za pośrednictwem portali takich jak wspieram.pl czy kickstater.

Do kiedy trzeba zapłacić podatek od darowizny?

Po zgłoszeniu darowizny urząd wydaje decyzję o naliczeniu podatku. Trzeba go zapłacić w ciągu maksymalnie 14 dni od dnia otrzymania decyzji podatkowej

Osoby, które nie zgłosiły darowizny muszą się liczyć z tym, że zamiast terminu spotkają się z naliczonymi odsetkami. Na pewno nie warto przekraczać ani terminu zgłoszenia, ani zapłaty podatku.

Ile wynosi podatek od darowizny?

Podatek od darowizny niestety jest progresywny (stawka rośnie wraz z kwotą) i w dodatku różni się w zależności od grupy podatkowej. 

Warto pamiętać, że płaci się go jedynie od nadwyżki ponad limit darowizny bez podatku. Jeśli osoba z II grupy podatkowej otrzyma darowiznę w wysokości 40 000 zł, to zapłaci podatek jedynie od 40 000 – 27 090 = 12 910 zł. Dopiero z tej drugiej kwoty wylicza się podatek według stawki.

Obdarowany/kwotado 10 278 złdo 20 556 złpowyżej 20 556 zł
III grupa podatkowa (niespokrewniony)12%1233 zł 40 gr + 16% nadwyżki ponad 10 278 zł2877 zł 90 gr + 20% nadwyżki ponad 20 556 zł
II grupa podatkowa(dalsze pokrewieństwo)7%719 zł 50 gr + 9% nadwyżki ponad 10 278 zł1644 zł 50 gr + 12% nadwyżki ponad 20 556 zł
I grupa podatkowa (teściowie, )3%308 zł 30 gr + 5% nadwyżki ponad 10 278 zł822 zł 20 gr + 7% nadwyżki ponad 20 556 zł
0 grupa podatkowa (najbliżsi krewni)0% (20% jeśli się nie zgłosi)0% (20% jeśli się nie zgłosi)0% (20% jeśli się nie zgłosi)

Jeśli nie zgłoszą Państwo darowizny w terminie, Urząd Skarbowy naliczy od niej 20% podatek i naliczyć odsetki ustawowe za każdy dzień zwłoki.

Limity darowizn dla rodziny bez podatku

Darowizny do pewnego limitu są zwolnione od podatku i nie trzeba ich zgłaszać do urzędu.

Jakie są aktualnie limity?

Aktualny limit darowizny zwolnionej od podatku wynosi:

  • 5 733 zł (w skali 5 lat) w III grupie podatkowej, która obejmuje osoby niespokrewnione. 
  • 27 090 zł (w skali 5 lat) w II grupie podatkowej, do której należą: małżonkowie rodzeństwa, rodzeństwo małżonków, zstępni rodzeństwa (siostrzeńcy, siostrzenice, bratankowie, bratanice), rodzeństwo rodziców (wujowie, ciotki, stryjowie, stryjne), zstępnych i małżonków pasierbów.
  • 36 120 zł (w skali 5 lat) w I grupie podatkowej, do której należą: rodzeństwo, wstępni (rodzice, rodzice adopcyjni, dziadkowie itp), zstępni (dzieci naturalne i adoptowane, wnuki itp), małżonkowie, teściowie, zięciowie, synowe
  • Brak limitu w zerowej grupie podatkowej, do której należą: rodzeństwo, wstępni (rodzice, rodzice adopcyjni, dziadkowie itp), zstępni (dzieci naturalne i adoptowane, wnuki itp), małżonkowie. Występuje jednak konieczność zgłoszenia do urzędu darowizny powyżej 36 120 zł (w skali 5 lat).

Uwaga: W praktyce do 1 grupy podatkowej należą tylko teściowie, zięciowie i synowe, ponieważ pozostali są też w zerowej grupie podatkowej i nie muszą płacić podatku od darowizn od bliskich krewnych – zgłaszają tylko darowiznę do urzędu.

Jakie limity obowiązywały do 30 czerwca 2023

Do dnia 29 czerwca 2023 włącznie obowiązywały limity darowizn zwolnionych od podatku

  • III grupa podatkowa – 5 308 zł 
  • II grupa podatkowa – 7 878 zł
  • I grupa podatkowa – 10 434 zł

Jakie limity obowiązywały 30 czerwca (i tylko wtedy)

Na skutek pomyłki legislacyjnej 30 czerwca 2023 obowiązywały unikalne limity darowizn bez podatku. 

  • III grupa podatkowa – 5 644 zł
  • II grupa podatkowa – 8 377 zł
  • I grupa podatkowa – 11 095 zł

Rozliczenie darowizny w rodzinie – przykład

Przykład 1:

Dnia 20 września 2023 r. pan Zygmunt przekazał swojej siostrzenicy Wandzie samochód o wartości 35 000 zł. Pani Wanda należy wobec wujka do II grupy podatkowej. 

Przysługuje jej kwota wolna wynosząca 27 090 zł. Oznacza to, że musi zapłacić podatek od kwoty darowizny wynoszącej 35 000 – 27 090 = 7 910 zł.

Kwota 7 190 zł mieści się w pierwszej skali podatkowej. Oznacza to, że pani Wanda zapłaci 7% od 7 910 zł czyli 553 zł 70 gr

Przykład 2:Pani Ula postanowiła przekazać córce pieniądze, które zebrała dla niej na studia. Przekazuje Tosi 82 000 zł. Mimo iż kwota jest wysoka, Pani Tosia należy do zerowej grupy podatkowej. Musi jedynie zgłosić darowiznę w terminie, ale nie musi płacić od niej żadnego podatku).

Rozliczenie darowizny na cele charytatywne – przykład

Darowizna na cele charytatywne jest interesująca podatkowo także z punktu widzenia darczyńcy, który może częściowo odliczyć ja od podatku dochodowego. 

Przykładowo pan Stanisław wspomaga schronisko dla zwierząt kwotą 40 000 zł. Jego łączny roczny dochód wynosi 350 000 zł. Oznacza to, że może odliczyć maksymalnie 6% z 350 000 zł czyli 21 000 zł. Zapłaci więc podatek dochodowy od kwoty 350 000 – 21 000 zł = 329 000 zł. Niestety nie cała darowizna mogła być odliczona.

Darowizna i co dalej?

Jeśli rozliczanie darowizn wydaje się Państwu skomplikowane – zapraszam na poradę. Zajmuję się tym tematem od blisko 30 lat i doskonale rozumiem, że niepotrzebnie skomplikowane przepisy mogą wywołać u Państwa zakłopotanie. 

Polecam też artykuł na temat przepisania nieruchomości w rodzinie.

Rozliczenia podatkowe w branży IT – część II (wybór formy opodatkowania)

Samodzielni specjaliści z branży IT mogą wybrać jedną z 3 metod rozliczania podatku dochodowego: rozliczenie na zasadach ogólnych, podatek liniowy, albo ryczałt ewidencjonowany. Spróbuję przybliżyć Ci rozliczenia podatkowe w branży IT i pomóc w dokonaniu optymalnego wyboru.

Ten artykuł jest drugim z serii. Jeśli chcesz dowiedzieć się na temat Kodów PKD w branży IT, zapraszam do czytania.

Trzy sposoby na rozliczenie PIT w branży IT

Prowadząc działalność w branży IT masz możliwość wyboru formy opodatkowania podatkiem dochodowym. Raz podjęty wybór można zmienić dopiero po roku podatkowym. Od Twojej decyzji zależy wysokość podatku jaki zapłacisz, możliwość skorzystania z ulg podatkowych, rozliczenia wspólnie z rodziną i stopień skomplikowania Twojej księgowości. 

Masz do wyboru:

  • Pozostać na zasadach ogólnych i rozliczać się według skali podatkowej,
  • Wybrać podatek liniowy i płacić jednolitą stawkę 19%
  • Przejść na ryczałt ewidencjonowany i płacić podatek od przychodu zamiast od dochodu.

Rozliczenie PIT w IT na zasadach ogólnych

Jeśli nie wybierzesz innej formy rozliczenia podatku dochodowego, to od momentu założenia działalności gospodarczej zaczną Cię obowiązywać zasady ogólne rozliczenia podatku dochodowego. 

Będziesz płacić 12% podatku dochodowego od dochodów poniżej 120 000 zł w skali roku i 32% od nadwyżki ponad tę kwotę. Zasady ogólne umożliwią Ci odliczenie kosztów uzyskania przychodu. Możesz do nich zaliczyć np. zakup potrzebnego w pracy oprogramowania, sprzętu elektronicznego i zewnętrznych usług. Częściowo możesz rozliczyć także zakup paliwa i serwis samochodu.

Ponadto możesz korzystać z ulg podatkowych i rozliczać się wspólnie z małżonkiem.

Kiedy rozliczenie PIT na zasadach ogólnych opłaca się w branży IT?

Zasady ogólne są korzystne dla firm, które mają wysokie koszty. Jeśli zarobione pieniądze inwestujesz w swoją działalność gospodarczą, może opłacić Ci się zostać na zasadach ogólnych np. rok lub dwa lata. Zasady ogólne sprawdzają się jeśli zarabiasz mniej niż 120 000 zł rocznie. Kwota ta rośnie jeśli masz rodzinę na utrzymaniu (niedorosłe dzieci, niepracujący współmałżonek). Wówczas może opłacać się wyjść ponad nią nie przechodząc na podatek liniowy.

Rozliczenie podatku liniowego PIT w IT

Decydując się na rozliczenie podatku liniowego, płacisz 19% od dochodu. Możesz skorzystać tylko z niektórych ulg podatkowych i nie możesz dokonać rozliczenia wspólnego z rodziną. W dalszym ciągu możesz jednak obniżać podstawę opodatkowania dzięki uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu. Podatek liniowy jest przeznaczony dla osób i firm o wysokich dochodach, które nie korzystają z ulgi na dzieci itp.

Kiedy opłaca się wybrać podatek liniowy?

Podatek liniowy opłaca się jeśli zarabiasz ponad 120 000 zł rocznie i masz wysokie koszty uzyskania przychodu, np. inwestujesz w swoją firmę. Przeważnie w branży IT rozwiązanie to opłaca się raczej firmom, które zatrudniają pracowników niż samodzielnym specjalistom.

Ryczałt ewidencjonowany w IT

Wybierając rozliczenie na podstawie ryczałtu ewidencjonowanego, płacisz podatek od przychodu, a nie od dochodu. Odróżnia to ryczałt zarówno od opodatkowania według skali podatkowej jak i podatku liniowego. Oznacza to, że nie możesz skorzystać z żadnych ulg podatkowych, ani uwzględnić kosztów uzyskania przychodu. Stawka podatku jest jednak bardzo niska i wynosi (dla różnych kodów PKD): odpowiednio: 8%, 12% i 15%. Większość specjalistów z branży IT wykonuje działalność opodatkowaną 12% stawką ryczałtu podatkowego. 

Ryczałt ewidencjonowany pozwala prowadzić uproszczoną księgowość.

Kiedy opłaca się wybrać ryczałt ewidencjonowany?

Ryczałt ewidencjonowany jest optymalny dla specjalistów, którzy mają niskie koszty uzyskania przychodu. Jeśli Twoja działalność jest w dużej mierze “wirtualna”, np. jesteś programistą, prawdopodobnie ryczałt ewidencjonowany pozwoli Ci płacić najniższe podatki.

Uwaga: W pierwszym roku własnej działalności gospodarczej nie można wybrać ryczałtu ewidencjonowanego, ani podatku liniowego, jeśli wystawia się FV poprzedniemu pracodawcy. 

Wybór formy opodatkowania w IT okiem doradcy podatkowego

Każda z trzech form opodatkowania może być korzystna pod względem finansowym w określonych warunkach. W branży IT niektóre z tych warunków będą zachodzić częściej. Stosunkowo często moi klienci z tego sektora prowadzą działalność o bardzo niskich kosztach. Nie mają też zacięcia do szukania tych kosztów na siłę. Z tego powodu najczęściej optymalnym rozwiązaniem jest przejście na ryczałt ewidencjonowany. Ewentualnie można wrócić do zasad ogólnych na rok, jeśli planuje się duże wydatki firmowe. Wybór powinien jednak być przemyślany i opierać się na Twojej faktycznej sytuacji.

Rozliczenia podatkowe w branży IT – część I (kody PKD w IT)

Kody PKD w IT

Wśród klientów Kancelarii przybywa ostatnio specjalistów z branży IT, którzy szukają porady w zakresie rozliczeń podatkowych swojej działalności. Wszystkich zainteresowanych oczywiście zapraszam. Jestem też przekonana, że kilka podstawowych spraw warto wyjaśnić na szerszym forum. 

Ten artykuł jest pierwszym z serii. Postaram się możliwie szybko złożyć praktyczny poradnik podatkowy dla branży IT. 

W tej części znajdą Państwo odpowiedzi na pytania:

  • Co to są kody PKD?
  • Jakie kody PKD przeznaczone są dla branży IT?
  • Które kody wybrać w poszczególnych zawodach z branży IT?
  • Co zrobić w przypadku rozszerzenia działalności?

Co to są kody PKD?

Kody PKD (Polska Klasyfikacja Działalności) to numery przypisane poszczególnym branżom i formom działalności. W założeniu ułatwiają one urzędową identyfikację głównego źródła przychodów (core biznes) firmy. Faktycznie są czymś co trzeba prawidłowo wybrać, by mieć możliwość wystawienia faktury za dany typ produktu lub usługi. W każdej chwili można je zmienić online na stronie CEIDG.

Kody PKD określone są przez:

Sekcję oznaczoną literą alfabetu – Sekcja jest bardzo ogólnym określeniem branży. Przykładowo sekcja J odpowiada za informację i komunikację

Dział oznaczony liczbą dwucyfrową – Dział jest nieco dokładniejszym określeniem branży. Przykładowo znajdujący się w sekcji J dział 61 określony jest jednym słowem “telekomunikacja”. Numeracja działów jest jednolita dla całej klasyfikacji, nie ma w niej podziału na sekcje. 

Grupa/podklasa –  Wewnątrz działów klasyfikacja dzieli się na grupy i podgrupy/podklasy. Ich numer zapisany jest po kropce za pomocą cyfry i ewentualnie litery na samym końcu kodu PKD. 

Przykładowy kod PKD wygląda tak

J.62.01.Z – działalność związana z oprogramowaniem

Niestety nie ma wśród nich kodów przypisanych bezpośrednio do Państwa zawodów. Zamiast programisty, testera, developera, architekta systemów informatycznych czy researchera znajdą tam Państwo jedynie bardzo ogólnie zarysowane grupy zawodowe. Ze względu na szybki rozwój Państwa branży istnieje też szansa, że znajdą Państwo swoją działalność w kategorii “inne/pozostałe”.

Kody PKD służą głównie do celów statystycznych, ale mogą być istotne w przypadku korzystania z pomocy państwowej, wprowadzania ustaw specjalnych (np. ustawy związane z Covid-19) lub opodatkowania w formie ryczałtu ewidencjonowanego.

Jakie kody PKD przeznaczone są dla branży IT?

Jak wyżej wspomniałam, klasyfikacja Państwa zawodów nie zawsze jest jasna, zwłaszcza dla urzędników, którzy mieliby ją zbadać. 

Poniżej wymieniam te kody, które proponuję swoim klientom:

Sekcja J (informacja i komunikacja)

62.01.Z – działalność związana z oprogramowaniem – Bardzo ogólnie zakreślona działalność usługowa, która może dotyczyć:

  • tworzenia oprogramowania,
  • modyfikowania, modernizowania oprogramowania już istniejącego,
  • testowania, sprawdzania, kontrolowania,

62.02.Z – Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki – Pojedynczy kod, który obejmuje dwie zupełnie różne działalności:

  • Doradztwo w zakresie oprogramowania (technologii, bezpieczeństwa, modyfikacji, obsługi)
  • Doradztwo w zakresie sprzętu komputerowego (wybór, podłączenie, modyfikacje, urządzenia do kopania kryptowalut)

62.03.Z – Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi – Po raz kolejny chodzi zarówno o fizyczne urządzenia jak i o systemy informatyczne. Znajdą się tutaj:

  • Administrowanie systemami informatycznymi, 
  • Administrowanie zasobami takimi jak serwery, superkomputery, farmy obliczeniowe,
  • Odpowiedzialność za bezpieczeństwo systemów informatycznych i przechowywanych w nich danych

62.09.Z – Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych – Wiemy, że w tej kategorii znajduje się odzyskiwanie danych, że bywa do niej zaliczane instalowanie sprzętu i oprogramowania, oraz szeroko pojęty helpdesk. W praktyce jednak jest to kategoria, do której przypisuje się wszystko co nie pasuje do pozostałych. 

63.11.Z – Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność – Kluczem jest tu określenie “podobna działalność”. W tym kodzie PKD można zmieścić:

  • Administrację danymi osobowymi w myśl przepisów RODO,
  • Analizę danych statystycznych (w tym BigData),
  • Zarządzanie stronami www, a więc też sklepami internetowymi,
  • Działalność kryptograficzną w zakresie zabezpieczenia i przesyłania danych

Inne kody, które mogą Państwo chcieli wpisać do swojej działalności to:

63.12.Z – Działalność portali internetowych

58.21.Z – Działalność wydawnicza w zakresie gier komputerowych

58.29.Z – Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania

Sekcja S – Pozostała działalność usługowa

95.11.Z – Naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń peryferyjnych

Jakie kody PKD w zawodach IT?

Branża IT rozwija się o wiele szybciej niż ustawodawstwo. Jeśli Państwa zawodów brakuje w poniższym zestawieniu, proszę o kontakt – postaram się uzupełnić tabelę.

Zawód w branży ITKonieczne PKDOpcjonalne PKD
Programista (np. front-end developer)J.62.01.Z
Tester oprogramowaniaJ.62.01.Z62.02.Z
Researcher62.01.Z, 62.02.Z
Helpdesk95.11.Z62.03.Z, 62.02.Z
Product owner (w IT)62.01.Z, 62.03.Z, 58.29.Z
Operator systemów bezpieczeństwa informatycznego63.11.Z, 62.03.Z 62.02.Z, J.62.01.Z (jeśli tworzy/modyfikuje systemy bezpieczeństwa)
Analityk danych (statystyk, BigData scienist)62.03.Z, 63.11.Z 
Architekt systemów informatycznych62.01.Z, 62.02.Z, 58.29.Z
Administrator (systemów, stron, portali www)63.12.Z, 62.03.Z, 62.09.Z

w przypadku większej firmy, o szerszym zakresie działalności należy wybrać kody adekwatne do jej głównego źródła przychodów. 
Przykładowo jeśli firma specjalizuje się w tworzeniu oprogramowania szytego na miarę dla kancelarii prawniczych to korzysta z kodu J.62.01.Z, nawet jeśli okazjonalnie doradza swoim klientom w zakresie bezpieczeństwa informacji.

Co zrobić w przypadku rozszerzenia działalności?

Kody PKD można łatwo, szybko i bezpłatnie zmienić. Jeśli rozszerzyli Państwo zakres działalności, lub zmienili jej profil, mogą Państwo zalogować się i na stronie CEIDG (Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej) zmienić wybrane kody PKD. Proszę pamiętać, żeby pozostawić przynajmniej jeden aktywny kod.

Kody PKD w IT – podsumowanie

Samodzielni specjaliści z branży IT używają przede wszystkim kodów PKD z sekcji J odpowiadającej za informację i komunikację. Określenie profilu działalności kodem PKD jest wymogiem koniecznym, ale nie tak sztywnym jak mogłoby się wydawać. Mogą Państwo wybierać po kilka różnych kodów, a także wykonywać działalność pozostającą na granicy kilku kodów na podstawie dowolnego z nich. 

W kolejnych częściach postaram się przybliżyć: wybór formy opodatkowania w IT, porównanie opłacalności etatu i własnej DG w IT, ulgę IP Box oraz ostrzec przed najpopularniejszymi błędami popełnianymi w Państwa branży.

Ulga na cele mieszkaniowe – nowa interpretacja przepisów w 2022

Ulga na cele mieszkaniowe

Do wydatków na cele mieszkaniowe możesz teraz zaliczyć spłatę kredytu zaciągniętego wcześniej i koszty podniesienia wartości mieszkania. Oba uprawniają do ulgi na cele mieszkaniowe i według nowej interpretacji zawsze uprawniały. 

—–

Jak działa ulga na cele mieszkaniowe?

Jeśli sprzedasz mieszkanie w ciągu 5 lat od jego zakupu i otrzymasz za nie zapłatę, zapłata ta będzie Twoim przychodem. Musisz zapłacić od niej podatek dochodowy. Kwotę, która zostanie opodatkowana możesz jednak obniżyć (minimalnie do 0 zł) na dwa sposoby.

Pierwszym jest poniesienie kosztów uzyskania przychodu zanim sprzedasz mieszkanie. Mogą to być koszty jego zakupu, wykończenia, urządzenia, czy powiązane koszty prawne. Wszystko co byłoby kosztem uzyskania przychodu gdyby mieszkanie od początku było inwestycją, może zostać uwzględnione. 

W tym artykule skupmy się jednak na drugim sposobie obniżenia kwoty, od której musisz zapłacić podatek po sprzedaży mieszkania. 

Jest nim ulga na cele mieszkaniowe, która pozwala Ci:

  1. wstrzymać się z zapłatą podatku maksymalnie 3 lata,
  2. obniżyć kwotę opodatkowaną nawet do 0 zł jeśli poniesiesz wydatki na cele mieszkaniowe,
  3. odzyskać zapłacony już podatek jeśli zapłacisz go, ale jednak w ciągu 3 lat od daty sprzedaży poniesiesz wydatki na cele mieszkaniowe. 

Najważniejszy jest tu punkt drugi – możliwość obniżenia kwoty opodatkowanej dzięki poniesieniu wydatków na cele mieszkaniowe. 

Co to są cele mieszkaniowe?

Cele mieszkaniowe to zapewnienie sobie i najbliższej rodzinie odpowiednich warunków do mieszkania. Można to zrobić poprzez:

  • zakup mieszkania lub domu,
  • budowę domu,
  • remont posiadanej nieruchomości,
  • zakup gruntu pod budowę, 
  • wykup mieszkania spółdzielczego itp.
  • spłatę kredytu mieszkaniowego (patrz niżej)
  • wykończenie nieruchomości, zabudowę kuchenną i łazienkową (patrz niżej)

Nieruchomość, bez względu na to czy ją kupujesz czy remontujesz, ma służyć zapewnieniu mieszkania Tobie i członkom Twojej najbliższej rodziny (zstępni, wstępni, małżonkowie). Ulga na cele mieszkaniowe dotyczy wyłącznie sytuacji gdy dana osoba nie ma spełnionych celów mieszkaniowych, czyli nie posiada własnej nieruchomości, ani prawa do niej. 

Ulgi nie można też wykorzystać na nieruchomości komercyjne, ale budynki niemieszkalne w ramach gospodarstwa domowego (np. wolno stojący garaż) mogą w niektórych wypadkach być wliczone do celów mieszkaniowych.

Spłata kredytu hipotecznego jako wydatek na cele mieszkaniowe

Uwzględniając popularność kredytów hipotecznych, wydaje się oczywiste, że zaciągnięcie kredytu hipotecznego na własne mieszkanie jest kosztem poniesionym w związku z zaspokojeniem celów mieszkaniowych. Dotychczasowa interpretacja była jednak inna.

Dotychczas:

Spłata kredytu hipotecznego pozwalała skorzystać z ulgi na cele mieszkaniowe (obniżyć kwotę opodatkowaną) tylko jeśli umowa kredytowa została zawarta po sprzedaży poprzedniego mieszkania i dotyczyła nieruchomości kupionej/remontowanej po tej sprzedaży.

Przykład 1: Pani Anna sprzedała mieszkanie za 200 000 zł, rok później zaciągnęła kredyt hipoteczny na zakup większego mieszkania. Wniosła 100 000 zł jako wkład własny, a po kolejnych 6 miesiącach namyśliła się i spłaciła 100 000 zł kredytu. Nie musiała płacić podatku ponieważ w ciągu 3 lat od sprzedaży mieszkania wydała całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe

Przykład 2: Pan Bartek spłacał kredyt hipoteczny. W trakcie spłacania, otrzymał w spadku mieszkanie za 200 000 zł. Sprzedał to mieszkanie i wykorzystał kwotę, by spłacić swój kredyt hipoteczny. Musiał zapłacić podatek dochodowy od 200 000 zł, ponieważ umowę kredytu hipotecznego/zakupu nieruchomości zawarł przed sprzedażą odziedziczonego mieszkania. Oznacza to że po jego sprzedaży nie spełniał warunków skorzystania z ulgi. Miał spełnione cele mieszkaniowe mieszkaniem, za które spłacał kredyt.

Przykład 3: Pani Celina kupiła mieszkanie na kredyt hipoteczny i spłacała go przez pewien czas. Potem sprzedała mieszkanie z kredytem za 100 000 zł, jednocześnie spłacając pozostałe 200 000 zł kredytu (kupujący zapłacił 300 000 zł). W myśl poprzedniej interpretacji, Pani Celina musiała zapłacić podatek od 300 000 zł (minus poniesione już koszty). Nie mogła zaliczyć spłaty własnego kredytu hipotecznego do wydatków uprawniających do ulgi mieszkaniowej.

Aktualnie:

Spłata kredytu hipotecznego na własne mieszkanie lub dom mieści się w ramach wydatków uprawniających do ulgi mieszkaniowej. Nie ma znaczenia czy kredyt był zaciągnięty przed czy po sprzedaży mieszkania. Oczywiście osoby, które mają już spełnione cele mieszkaniowe, czyli inne własne mieszkanie, nie mogą z ulgi skorzystać.

Przykład 4: Pan Dariusz kupił mieszkanie na kredyt, który spłacał. W związku z wysoką inflacją i podniesieniem stóp procentowych uznał, że bezpieczniej będzie sprzedać to mieszkanie i kupić mniejsze. Sprzedając mieszkanie jednocześnie dokonał spłaty 200 000 zł pozostałego kredytu. Może zaliczyć wydatek poniesiony na spłatę kredytu jako uprawniający do ulgi na cele mieszkaniowe.

Przykład 5: Pani Ewa miała dwa mieszkania, jedno z nich obciążone było kredytem hipotecznym. Pani Ewa sprzedała je, jednocześnie spłacając pozostałe 200 000 zł kredyty hipotecznego. Ponieważ jej potrzeby mieszkaniowe były zaspokojone nawet bez tego mieszkania, nie może zaliczyć kosztów spłaty kredytu jako wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Musi zapłacić podatek od kwoty którą uzyskała ze sprzedaży mieszkania. 

Czy wykończenie mieszkania uprawnia do ulgi na cele mieszkaniowe?

Mimo iż trudno wyobrazić sobie mieszkanie w domu, gdzie brakuje zabudowy kuchennej, do tego roku jej wykonanie nie było zaliczane do “celów mieszkaniowych”. Przed zmianą interpretacji przepisów wydatki poniesione w celu podniesienia wartości mieszkania i poprawy warunków mieszkaniowych w nim nie uprawniały do skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Remont mieszkania jako całość był uznawany, ale zakup zabudowy kuchennej czy łazienkowej, oraz pomniejsze usprawnienia już nie. 

Aktualnie z ulgi na cele mieszkaniowe można skorzystać także jeśli pieniądze ze sprzedaży mieszkania wydało się na podniesienie wartości/użyteczności nieruchomości.

Przykład 6: Pan Filip sprzedał dom za 500 000 zł, a za uzyskane pieniądze kupił sobie mieszkanie za 300 000 zł. Zainwestował też 100 000 zł w nowoczesną zabudowę kuchenną i łazienkową, oraz 50 000 w ekskluzywne meble. Zakup mieszkania i inwestycja w zabudowę uprawniają do ulgi (zabudowa jest integralną częścią mieszkania), ale meble już nie (mają samodzielną wartość). Pan Filip zapłaci podatek od 100 000 zł (500 000 – 300 000 – 100 000 = 100 000).

Ulga mieszkaniowa ze skutkiem wstecznym

Przepisy zasadniczo nie uległy zmianie, a zmieniła się jedynie ich obowiązująca interpretacja (o co Izba Doradców Podatkowych walczyła od dłuższego czasu). Z tego powodu aktualne zasady rozliczania ulgi na cele mieszkaniowe obowiązują także wobec sytuacji przeszłych. 

Oczywiście na przeprosiny ze strony urzędu, który przez lata błędnie interpretował przepisy, nie mogą Państwo liczyć. Za to złożyć korektę zeznania za ostatnie 5 lat już można. Pozwoli to odzyskać nadpłacony podatek. 

Zapraszam do siebie po poradę i pomoc w korekcie zeznań jeśli byli Państwo w takiej sytuacji. Chętnie pomogę odzyskać nadpłacony podatek.

Podsumowanie

Ulga na cele mieszkaniowe pozwala nie zapłacić podatku od sprzedaży nieruchomości, jeśli uzyskaną kwotę przeznaczy się na własne cele mieszkaniowe. Po latach obowiązywania ulgi mieszkaniowej i setkach spraw sądowych z nią związanych, wreszcie doczekaliśmy się interpretacji korzystnej dla podatnika. Spłata kredytu powiązanego ze sprzedawanym mieszkaniem i inwestycja w zabudowę pomieszczeń uprawniają do skorzystania z ulgi. Warto o tym pamiętać.